منا چه دژمنان برَکّێن
په سازگر و وشآوازانی سالارا. ”برباد مکنئے“ تَرزئے سرا. داوودئے شئیر، هما وهدا که شاوولا په داوودئے کۆشا، لهتێن چاروگ آییئے لۆگا رئوان دات.
59
او منی هُدا! منا چه دژمنان برَکّێن وچه آیان که منی هلاپا جاهَ جننت، منی نگهپانیا بکن.
2 منا چه بدکاران برَکّێن و
چه هۆنیگان نجات بدئے.
3 بچار که چِه پئیما په منی کۆشا کمینِش کرتگ.
او هُداوند! زۆراکێن مرد منی هِلاپا یکجاه بوتگاَنت،
منا هچ گناه و مئیارے هم نێست.
4 من هچ گناه و مئیارے نکرتگ، بله اے اَنگت منی سرا اُرُش کنگا تئیار اَنت.
په منی کُمکا پاد آ و منی هالا بچار.
5 او هُداوند، او لشکرانی هُدا! تئو اِسراییلئے هُدا ائے،
آگاه بئے، سجّهێن کئومان سِزا بدئے و
بدکارێن درۆهۆکانی* سرا رهم مکن. اۆشت...
6 شپا پِرَ ترّنت،
کُچکانی پئیما گُرّنت و
شهرئے چاگردا گَردنت.
7 بچار که چه دپا چے درَ کننت،
زَهمِش دپا اِنت،
گوَشنت: ”کَسّ اِشکنگا نهاِنت.“
8 بله تئو، او هُداوند، آیانی سرا کندئے،
سجّهێن کئومانی سرا ریشکندَ کنئے.
9 او منی واک و زۆر! تئیی رهچار آن،
چیا که تئو منی کلات ائے، او هُداوند!
10 هُدا په من مهربان اِنت و منی کُمکا کئیت،
دژمنانی سرا وتی پێرۆزیا گندان.
11 او هُداوند که مئے اِسپر ائے! آیان مکُش،
چُش مبیت که منی کئوم بشمۆشیت.
گۆن وتی زۆراکیا اِشان سرگردان کن و اێر بیار.
12 په وتی دپئے گناه و لُنٹانی هبران
وتی کِبرئے تها بندیگ ببنت.
اِشانی نالت و درۆگبندیئے سئوَبا،
13 اِشان وتی هِژمئے تها گار و گُمسار کن،
گار و گُمسار کن که هچ پَشت مکپنت،
تان زانگ ببیت
که چه آکوبا بگر تان زمینئے هر کنڈا هُدا بادشاهیَ کنت. اۆشت...
14 شپا پِرَ ترّنت،
کُچکانی پئیما گُرّنت و
شهرئے چاگردا گَردنت.
15 وراکئے شۆهازا سَر سَر جنانَ بنت و
اگن سێر مبنت وابَ نکپنت.
16 بله من تئیی کدرتئے تئوسیپا سئوت و سازَ جنان،
سُهبا تئیی مِهرئے ستایا سئوتَ جنان و شادهیَ کنان،
چیا که تئو منی بُرزێن کلات ائے و
سکّیانی وهدا منی پناهگاه.
17 او منی واک و توان! ترا نازێنان.
هُدا منی بُرزێن کلات اِنت،
منی هُدا که گۆن من مِهرَ کنت.